23 februari 2011

India - Welcome!


"First of all, welcome to India. You are our guest."

Natuurlijk hadden we op dat moment al argwaan moeten krijgen. Want India kom je over het algemeen niet zo gemakkelijk binnen. Alleen al bij het aanvragen van het visum zijn we compleet doorgelicht, tot aan de namen van onze vader aan toe.

Natuurlijk hadden we die argwaan al veel eerder moeten krijgen, toen we aan boord van vlucht IT002 van Kingfisher Airlines stapten. De stewardessen bewogen door het vliegtuig alsof ze hiervoor niet veel meer gedaan hadden dan koffie aan hun schoonouders serveren. Met de angst in de ogen bewogen ze hun karretje door de smalle paadjes, van schrik verstarrend op het moment dat er iemand langs wilde en ze geen kant op wisten te gaan.

Of het moment dat er – met lichte paniek in de stem – door de intercom geroepen werd of er misschien een dokter aan boord was en de man die tegen de vlakte ging zich de rest van de rit al kreunend en scheten latend in de stoel voor liet zakken en om de minuut door een groep nieuwsgierige voorbijgangers bekeken werd. Slaap zat er niet in.

Nee, wij hadden toch de gehele weg de hoop dat het bij aankomst in het land zelf allemaal wel beter zou worden. Dat die spookverhalen over uren wachten op vervoer of andere strubbelingen wel mee zouden vallen.

Maar toen kwamen we aan bij de bagageband. Met de glimlach van de douane-meneer nog in ons achterhoofd hadden we het eerst niet gelijk door toen de band plotseling stilstond en Nienke's tas er niet op stond. Dachten we nog dat hij van de rand gevallen was, of op een andere band lag.

Natuurlijk hadden we beter moeten weten. Maar dat deden we pas nadat we twee uur achter een druk regelend mannetje aanrenden en twee dubbelzijdige documenten ingevuld hadden (waar het trouwens best een inzicht gaf na drie dagen bezig zijn geweest met het inpakken van de tas ineens niet in staat te zijn vier kenmerkende items te kunnen opnoemen – misschien heb ik toch wat teveel overbodige spullen meegenomen).

Daarna werden we een gammele taxi ingesleept en kwamen we (vraag niet hoe) bij het 'hostel' (wat Nick na drie minuten al een 'hokstel' noemde) aan. We hebben een kamer met een bed, geen ramen en een lekkende wc. De hele nacht hebben we naar een cricketwedstrijd van de eigenaar geluisterd (we liggen in een kamer pal naast de receptie) en om 6 uur begon het leven in Delhi alweer. Het genieten kan beginnen.

"Welcome to India."

Nu geloven we het pas.

DSC04629

DSC_7008
Snel meer foto's van ons met tourguide Ward in Delhi!!!