03 maart 2011

India - Bundi

Brad en Angelina reporting. Omdat de stopcontacten niet in alle koeien even goed werken, hier met terugwerkende kracht de verslagen van de afgelopen dagen.

We hebben in het schattige plaatsje Bundi van alle inwoners de hand geschud. Dat hadden we beter niet kunnen doen. Er moet er eentje tussen hebben gezeten die zijn handen niet gewassen had na het uitbenen van een stuk schurftige geit. Hoe dan ook, wij hebben een tijdje geen daglicht kunnen verdragen en onszelf voornamelijk tussen bed en toilet heen en weer gesleept.

Gelukkig hadden we de eerste dag dat we hier aankwamen al een wandeling door het dorp gemaakt, zodat we toch nog iets gezien hebben. Bundi is een relatief rustig stadje met een kleine ommuurde oude stadskern en een groot fort op de aanliggende heuvel, echt een plaatsje om even bij te komen. Nou ja, volgens de gids dan. Na enige straatjes met overal de inmiddels bekende kleine winkels en werkplaatsen alwaar ieder kind zich vol enthousiasme stortte op onze fototoestellen, bevonden we ons prompt tussen een uitlopende bruiloftsceremonie. Met nog meer kinderen(!). We leken de rattenvanger van Hamelen wel.
De uitdeel-aapjes (kleine knuffeltjes die we aan de meest sloeberige kinderen wilden geven) vonden gretig aftrek, zelfs de moeders zaten tot aan hun oksels in Nienke's tas te graaien op zoek naar meer.
De enige ware oase van rust was de tuin aan het grote meer waar we onze lunch aten. Heerlijk in het zonnetje, onder een grote paraplu genoten we van een Indische maaltijd en leken we zowaar Ć©cht op vakantie.

En ook over onze slaapplek mogen we niet klagen, want we sliepen in een prachtige kamer bij een vriendelijke familie thuis. Bij binnenkomst kregen we van de vrouw des huizes wel een flinke stok aangeboden, waar Nick direct een slaande beweging richting Nienke maakte, maar die bleek voor een geheel ander doeleinde. We hadden vanuit onze kamer namelijk een eigen opgang naar het dakterras en daar werden we regelmatig bezocht door nieuwsgierige apen (met rode billen). De apen waren nogal happig op rondslingerende spullen (waar Nienke vrij veel van heeft), dus was het flink bewaken geblazen.

Midden in de nacht werden we door de enige wakkere man in het dorp naar het station gebracht en met 'slechts' een klein uur vertraging (wat hier een wonder is) gingen we op weg naar de volgende stad: Udaipur.

DSC04657
De man die onze lunch maakte, staakte even het werken in de tuin om onze borden vol te scheppen. Twee keer raden hoe wij aan buikloop zijn gekomen... Hint: we hebben hem niet zijn handen zien wassen.

DSC00243-1
Hier lachten we nog

DSC04658
"Rooftopje pakken?" is hier al een gevleugelde uitdrukking, elk restaurant of hotel heeft 'the best and highest rooftop terrace' van de stad.

DSC04663 DSC04667
Onze geweldige kamer (met lounge!) en dakterras (nu even zonder apen, maar wel met uitzicht op het fort)

DSC00245 DSC_7548
Het fort en de aap!

DSC_7441 DSC_7473 DSC_7469
Man met de hamer (maar niet dat we sliepen...) - man met stip - man met deur

DSC_7494 DSC_7491 DSC_7486
Het lijkt hier soms wel een dierentuin

DSC_7506
Speciaal voor Maurice en de rest van Dreej Daag Um

DSC_7510
Nederland schijnt ook aan cricket te doen... iets van gemerkt?

DSC04673
Wees gerust, dit was niet onze bruiloft.

Bekijk de overige foto's van Bundi in ons fotoalbum