02 april 2011

India - Varanasi

Om in Varanasi te komen, moesten we 'beetje' om. De treinen moet je hier dagen, zo niet weken van tevoren boeken, anders heb je de kans (zoals ons overkwam) dat hij vol is en je via Delhi (een ritje van 3 uur - onze 2 uur vertraging niet meegerekend) moet reizen. Op Delhi hadden we een 'aansluitende' trein, maar wel eentje die op een ander station vertrok. Een station dat op een dik half uur met de taxi reizen lag. Gelukkig hebben we niet gehaast, want -natuurlijk-  had ook deze trein een lekkere vertraging. Als je 6 uur lekker kunt noemen tenminste. We hebben ons lot hangend op een ijzeren bankje in een uithoek van het station (waar er zo min mogelijk mensen naar ons staarden) aanvaard.
Tijdens de rit naar Varanasi maakten we vrienden met wat Japanners die boven ons sliepen, door de krant met de laatste berichten over hun rokende land met hen te delen. En dan dachten we dat het hier een bende was!
Om in Varanasi bij ons hotel te komen, bleek de volgende horde, want onze riksja-chauffeur had kennelijk geen connecties bij het hotel en probeerde ons koste wat kost een andere slaapplek aan te smeren. Omdat wij daar geen zin in hadden, had hij ineens geen zin meer om ons te brengen. Daar zit je dan met je 80 kilo aan bagage opgevouwen in een gemotoriseerde bakfiets.
Uiteindelijk hebben we (met geweld) iemand gevonden die ons toch wilde brengen en na een zoektocht door een labyrint van nauwe steegjes (waar we de Minotaurus nog tegenkwamen, die met zijn enorme hoorns Nienke een dubbele kopstoot gaf) kwamen we dan eindelijk aan bij het hotel dat onze eerste chauffeur omschreef als 'very bad hotel, don't go there!'. Het was een paradijsje, natuurlijk. We hadden gezellig beschilderde kamers, een zachte matras, schone badkamer, een heerlijke lunch, gratis internet en uitzicht op de Ganges. Inderdaad, bah! vreselijk!
Varanasi zelf komt eigenlijk in de avond pas tot leven, als (naast de duizenden muggen) de mensen massaal de boulevard langs de Ganges op gaan en deelnemen aan de dagelijkse Aarti-ceremonie. We hebben nog steeds niet helemaal begrepen waar dat precies over ging, maar het zag er met alle lichtjes, gezang en gezwaai met wierrook door een aantal serieuze mannen in jurken allemaal heel indrukwekkend uit.
De volgende dag hebben we in de avond nog een tochtje met een boot over de rivier gemaakt, om ook wat beter zicht te krijgen op de Ghats, de diverse heilige tempels van de stad. We hebben de plek gezien waar mensen worden verbrand als ze zijn overleden, maar geen mensen zien drijven in het water gelukkig. Wel zagen we een aantal in doeken gewikkelde lichamen die door familieleden naar de rivier gedragen werden. Raar om te beseffen dat je in een stad bent waar alles eigenlijk draait om de dood.
We hebben toch geprobeerd er een zo gezellig mogelijke tijd van de maken (en dat lukte goed, de stad bleek heel sfeervol), want Varanasi is natuurlijk wel onze laatste stop in India, voor we met een bus over de grens naar Nepal trekken!

DSC_8627
Vanuit de trein heb je soms de mooiste uitzichten...

DSC04827
Nick's favoriete ijsstalletje

DSC00925
Nienke's vrienden

DSC04817
Uitzicht vanuit het hotel. Niet slecht!

DSC_8706
mmm lekker!

DSC_8714 DSC_8712 DSC_8720
Nee, de gebouwen staan allemaal scheef - wij kunnen echt wel rechte foto's maken :)

DSC04840

DSC00988
Boottochtje over de Ganges

DSC_8635 DSC_8641 DSC_8659
Bijzondere mensen in de stad

DSC00932

DSC_8677
Aarti ceremonie in de avond.

Bekijk alle foto's van Varanasi!