06 april 2011

Nepal - Lumbini

Een korte blik in ons paspoort, een stempeltje, een vriendelijke knik en een fijne dag gewenst. Juist, zo kan het dus ook. We hebben Nepal bereikt en we vinden alles al meteen een stuk meer relaxed dan in India.
Vanaf Varanasi namen we een (3 uur vertraagde) trein naar Ghoratpur, waar we een uur in een hete bus zaten te wachten tot de chauffeur besloten had toch diezelfde dag nog te willen vertrekken. De locale bevolking werd bij het binnenkomen van een toerist gelijk van de stoelen geschreeuwd en kropen haast bij elkaar op schoot op de bankjes naast de chauffeur. Ze hoefden nog net niet te helpen met schakelen.
Toen we al hobbelend op weg gingen en er bij iedere hoek van de straat meer mensen in de bus gepropt werden, was het kennelijk nodig ook nog een televisie met Bollywood muziek aan te zetten, zodat de chaos compleet was. En dan te bedenken dat we onderweg waren naar Lumbini, de geboorteplaats van Boeddha zelf. Als hij dit geweten zou hebben had hij er vast iets van gezegd. (Iets in de trant van: Mag die klereherrie zachter –en hier heb je een lotusbloem)
Lumbini is echt een plaatsje dat het over een paar jaar helemaal gaat maken volgens ons. Overal schieten de luxe resorts uit de grond en het tempelgebied dat aan het 1-stratige plaatsje grenst had al iets weg van het Wereld Expo terrein, maar dan wel op het moment dat de paviljoens nog niet zijn afgebouwd. Elk land met een boeddhistische gemeenschap heeft een stuk grond gekocht en daar een tempel op gezet die typerend is voor het land. Grappig hierbij zijn de bordjes die overal te lezen zijn, met daarop de namen van de mensen die bepaalde onderdelen gesponsord hebben (van het dak van de tempel tot de verf op het hek). De flauwe grapjes in dit bericht zijn trouwens gesponsord door Nick Vullings uit Venlo, zoon van Martin en Mieke Vullings.
We huurden een fiets (eentje die in Amsterdam zonder slot nog niet gejat zou worden –en dat was de beste die ze hadden) en rammelden vrolijk van Thailand tot China en via India naar de nog niet afgebouwde tempel van Cambodja. Onderweg werden we overal begroet door waterbuffels en monniken (ongeveer met net zoveel woorden).
Midden in het park zou zich volgens onze reisgids een kraanvogel-sanctuary bevinden, maar het enige dat wij tegenkwamen was een luxe resort dat compleet voor Japanse toeristen was ingericht, inclusief toiletten met verwarmde brillen en een menukaart met misosoep, tempura en rijstgerechten. Al waren we de enigen in het restaurant, toch kreeg de keuken het voor elkaar ons bijna een uur te laten wachten. Tegen de tijd dat we geholpen waren en klaar waren om de tweede lading tempels te gaan bekijken, was de zon onder aan het gaan en sloten voor onze neus bijna alle poorten. Kennelijk hadden we nog niet genoeg Karma opgebouwd om de monniken om te kunnen kopen voor een extra 2 minuutjes foto's schieten.
Naast de tempel bezochten we het 'Lumbini Museum', dat er van buiten zo geweldig imposant uitzag dat we hadden kunnen weten dat voor de tentoonstelling geen geld meer over was. Maar we keken braaf naar de vergeelde en half vergane foto's  en de kopieĆ«n van beeldhouwwerken van tempels uit Nepal. We waren tenslotte dat hele eind toch niet voor niets gefietst op onze barreltjes.
We sloten de avond af met de plaatselijke specialiteit 'momo', met buffelvlees gevulde deegpakketjes die iets van 'onze' bapao weg bleken te hebben.
We zoeken nu naar een snackbar die voor ons buffel frikandellen en bitterballen kan kneden. We hopen jullie snel over de resultaten van dit experiment te berichten. Wie weet lukt het in de wat grotere stad Pokhara, onze volgende stop.


DSC04847

DSC04848
De grenspoort lijkt simpel, maar het is gelijk een wereld van verschil!

DSC_8762

DSC01005
Hier binnen is de 'marker stone' te vinden die aangeeft dat Boeddha hier geboren is.

DSC_8768 DSC01001
Boedh-A en Boedh-B

DSC_8773

DSC_8785

DSC_8795

DSC_8780.NEF DSC01029 DSC01045
Thailand - Nepal - Cambodja

DSC01053 DSC01050
Nepalese fietsenstalling

Alle foto's van Lumbini