08 april 2011

Nepal - Pokhara

Als je ergens na een vreselijke busrit moet uitstappen, kan het maar beter een stad zoals Pokhara zijn. Wat een plezierige plek! We hebben ons kamp opgeslagen in Hotel Peace Plaza en 'peace' is daadwerkelijk iets dat je in Pokhara kunt vinden. Zelfs met bijna 2,5 duizend inwoners.
Achter ons hotel is het enorme Phewa meer te vinden, waar de bootjes af en aan varen en op een heldere dag steken de prachtig besneeuwde bergen vrolijk tegen rand van de stad af. We zitten met ons balkon aan de hoofdstraat, waar je (om-en-om) bakkerijtjes, restaurants, toeristenbureaus en winkels met trekkingsmateriaal kunt vinden. In de avond gaan overal de kaarsen aan (stroom is hier een luxe, vraag maar aan Nick die nooit versgemalen koffie kan drinken op de tijden dat hij er zin in heeft) en speelt er overal (live)muziek in de vele bars. We lopen de lange winkelstraat gemiddeld drie keer per dag helemaal af, maar veel meer is er dan ook eigenlijk niet te doen. De meeste mensen komen naar Pokhara om een (meerdaagse)trek te maken en ook wij hebben besloten ons daaraan te gaan wagen. (De oplettende kijker heeft natuurlijk de foto's allang ontdekt en begrepen dat het ons inmiddels gelukt is een berg te bedwingen, maar we willen natuurlijk niet op de feiten vooruit lopen en gelijk alles in één keer verklappen, dus lees rustig verder en speel maar verrast…)
We bladeren onze Lonely Planet van voor tot achter door voor tips, weten inmiddels alles over het zuiveren van water en de voordelen van het wandelen met een stok bij afdalingen en zijn flink aan het onderhandelen geslagen met ons hotel, dat standaard overal teveel voor vraagt.
Ondertussen zijn we –naast het kopen van 'echt neppe' North Face trekkerskleding en Sigg waterflessen- ook op zoek gegaan voor kleding van een heel andere orde. We zouden in Pokhara namelijk het zogenaamde 'Holifeest' gaan meemaken. Het is een religieus lentefeest, maar voor de meeste mensen staat het vooral bekend als het feest 'waarbij iedereen bekogeld wordt door water en verf en je je kleding na afloop in een zak aan de kant van de weg kunt zetten'. Ons leek het een leuk idee voor de gelegenheid geheel in het wit gekleed te gaan, dus kochten we de meest lelijke (want goedkope) broeken en shirts die we konden vinden.
We hadden natuurlijk kunnen weten dat op het moment dat we schuchter uit ons hotel stapten, (zouden we de enigen zijn? doen ze hier wel aan Holi?) het  minder dan 10 seconden zou duren voordat we compleet ingemaakt werden door een groepje lokalen en we eruit zagen als een stelletje moerasmonsters (maar dan wel hele vrolijke). We lieten ons niet kennen, kochten een keur aan gekleurd verfpoeder, waterballonnen, een waterpistool en vulden onze drinkflessen met nog meer kleurstof. Gewapend gingen we vol de strijd in en tegen de lunch zag de stad eruit alsof er een bom gebarsten was. Er waren maar weinig mensen te ontdekken zonder groene oren, rode haren of paarse handafdrukken op de rug. Om over ons eigen uiterlijk nog maar niet te spreken (zie de transformatie foto's hieronder)
We hebben ongeveer een uur onder de douche staan schrobben, maar toen hebben we het opgegeven en zijn we op het balkon gaan kijken naar een vrolijk gekleurde stoet dansende mensen die er kennelijk nog geen genoeg van hadden en tot laat in de middag gekleurd door het leven gingen.
Pas drie dagen later zouden onze nagelriemen, plukjes haar in de nek en buizen van Eustachius weer geheel verfvrij zijn. Van onze kleding kunnen we alleen nog zeggen: 'Gelukkig hebben we de foto's nog'. 
HAPPY HOLI!!


DSC04900
Het begon zo mooi...


... maar toen kwam de grote metamorfose:









DSC04901

DSC04904 DSC04921



DSC04916
Handeltjes in zakjes kleur


DSC_8865


DSC_8874
Zo gaat dat!


DSC04917
Zelfs de hond moest het ontgelden


DSC04926 DSC04927
En dit was er van de kleding over...


Alle foto's uit Pokhara in het fotoboek!