02 mei 2011

Nepal - Kathmandu (Boudhanath)

Wat groot is, kan altijd grootser en dus bezochten we na de enorme Stupa (boeddhistisch bouwwerk) in Swayambhunath, de nog veel grotere Stupa in Boudhanath (een van de grootste ter wereld!). Het gebied staat op de Wereld Erfgoedlijst en is een van de meest heilige plekken in Kathmandu. Het wordt nog dagelijks bezocht door Boeddhisten uit het hele land (en de wereld). Omdat de tempel aan de oudste handelsroute vanuit Tibet ligt en er vanaf 1950 veel vluchtelingen Nepal binnengekomen zijn, vindt je in dit gebied ontzettend veel huizen van Tibetaanse kooplieden.
De tempel ligt ongeveer 11 kilometer uit het centrum en dus propten we onszelf weer in een van de gestripte witte Suzuki Alto's die hier voor taxi moeten doorgaan en lieten wij ons voor de deur afzetten.Ja, ook wij zijn elke keer weer verbaasd dat we levend op de plaats van bestemming aankomen en daar voor betalen.
Het leuke aan dit bouwwerk is dat je er helemaal omheen kunt lopen, zowel van buitenaf als over de basis ervan. Rondom liggen allemaal winkeltjes, hotels (mmm misschien toch moeten zeggen dat we hier verbleven om gratis binnen te mogen?) en andere tempels waar hevig gebeden, gewierrookt en gezongen werd. Omdat je in principe (als niet-Boeddhist zijnde) na één rondje wel weer klaar bent, leek het ons een goed idee om nog wat andere tempels in de omgeving te gaan bekijken. We waren er tenslotte toch en het was nog lang geen 8 uur, dus het brood was nog niet in de aanbieding.
Nou is het vaker onderweg voorgekomen dat wij een vrij goed idee hadden dat achteraf misschien iets minder geslaagd bleek, dus we besloten ons goed voor te bereiden. Reisgids erbij ('the Kotan monastery is a pleasant walk from Boudhanath'), lokale bevolking de weg gevraagd ('just straight - maybe 15 minutes') en zelfs bij langslopende monniken controleerden we of we nog goed zaten (yes, yes, go that way - shortcut!').  Ruim anderhalf uur later vroegen wij ons zwetend en hijgend af wie er had staan liegen. Waarschijnlijk allemaal, is er een landelijk complot afgesproken om ons het verblijf in Nepal zo avontuurlijk mogelijk te maken.
De zandweg waarover we naar de top van de berg liepen bleek eindeloos en ging door flinke bossen, langs onduidelijke dorpjes (waar het blijkbaar nog toegestaan is dat kinderen blanke mensen een steen in de knieholtes gooien en dat grappig vinden...), via checkpoints afgezet met prikkeldraad en dik besnorde beveiligingsmannen die geen idee hadden wat nou precies een klooster was, tot omver gereden worden door Indiase jongeren op scooters en eindigend in de achtertuin van de woningen van de monniken zelf. Maar we hebben het gevonden op het eind....
Het klooster zag er fantastisch uit en was beschilderd in felle kleuren, met houtsnijwerk aan alle kanten en de monniken waren net bezig met zangles. Helemaal echt dus.
We maakten gelijk gebruik van de gelegenheid om de Lonely Planet onder het gedreun van 50 ingezegende trommels ritueel te verbranden en namen de eerste de beste taxi die we tegenkwamen terug naar het hotel. Genoeg vrolijke kleurtjes en wapperende vlaggetjes voor vandaag, terug naar de chaos van Kathmandu, want op onze eigen stoep(a) gebeurt er ook nog genoeg... We zijn er namelijk bijna, beste lezers: op naar de laatste twee verhalen over Nepal!


DSC_0028

DSC_0077

DSC_0043
En groot was ie hoor!

DSC_0107.NEF DSC_0115 DSC_0126
Reis-Regel 1: Als iets niet zo ver lijkt, dan is dat het wel.


DSC_0128


DSC_0140


DSC_0147
… maar het was wel de moeite waard! (zucht/hijg/steun... als het niet mooi geweest zou zijn, zouden we toch geroepen hebben van wel, maar dat weten jullie niet)


Bekijk hier alle foto's!!!