30 juni 2011

Van reiziger naar inwoner

En op het moment dat je de Ikea binnenstapt, besef je dat je geen reiziger meer bent, maar dat je toch echt ergens voor langere tijd woont. Dit gevoel hadden wij afgelopen weekend, toen we tussen de honderden andere mensen -met aanhangende schreeuwende kinderen- op zoek waren naar een nieuw bed. (Niet dat we door het oude heen gezakt zijn hoor, maar Nick kan er niet languit in liggen, dus zochten we er eentje zonder opstaande rand aan het voeteneinde, zodat hij niet elke ochtend eerst gestreken hoeft te worden om weer te kunnen bewegen).


Heel Sydney heeft maar 1 Ikea (Ja, Amsterdam ook, maar er ligt een klein verschil van 2.858.058 inwoners tussen) en dus is het er, zeker op zondag, proppen geblazen. Wij hadden een vrij duidelijk doel: het goedkoopste bed zonder voeteneinde kopen. En ik had daarbij natuurlijk een geheime missie, namelijk het in de gele tas laten glijden van zoveel mogelijk leuke dingen die in bakken langs de gangpaden staan, al weet ik dat het over een paar maanden allemaal onmogelijk mee naar huis genomen kan worden.


Thuis gekomen begon het echte werk natuurlijk pas, want toen moest het gevaarte nog in elkaar gezet. Op goed Ikea-aanse wijze klopte er weinig van de beschrijvingen, miste er een paar boorgaten en was de bodem van het bed waarschijnlijk bedoelt voor een kinderledikantje.... maar het is gelukt!


DSC05755
We hebben hier besloten maar nooit aan 'Het Blok' mee te gaan doen.


Ondanks het feit dat we al aardig beginnen in te burgeren hier, hebben we af en toe toch een sterk verlangen naar Nederlandse producten. En laten we hier en daar in winkels nu de meest verrassende dingen tegenkomen!


Een van de eerste weken liepen we in de 'Foodworks' bijvoorbeeld al tegen pakken lange vingers, krakelingen, pindakoeken en kano's aan. Een tijdje later kwam Nick op een dag glunderend thuis met een pak speculaas achter zijn rug.


En nu hebben we ontdekt dat de 'Coles' supermarkt een complete afdeling heeft met importproducten, waaronder een heel schap met Nederlandse appelmoes, ontbijtkoek, verschillende soorten (zoute!) drop en koeken, ketjap manis en zelfs een potje rode kool met appeltjes (mocht je er zin in hebben). Het viel wel op dat de verpakkingen van alle producten eruit zagen alsof ze al in 1950 naar Australië verscheept zijn en dat een pak poffertjes bijna 7 dollar kost, maar dat kon voor ons de pret niet drukken.


Dutch food in Coles


Dutch food in Coles

Verder is het me al gelukt om Optimel en twee Johma salades na te maken en hebben we al een serie leuke Hollandse kaarten mogen ontvangen, dus jullie begrijpen dat het ons hier erg moeilijk wordt gemaakt om Nederland te gaan missen.


DSC05717
Sellerie-Ananas en Kip-Kerrie... niet van echt te onderscheiden!


DSC05613 DSC05721
Bedankt Mart, Mieke en Rina!


En dan is er ook nog nieuws op het vogel-front: we kregen een belletje van de dierenarts dat de leuke cockatiel (valkparkiet) die we vorige week bij hen afgegeven hebben, niet door een baasje is opgehaald en dat we hem mochten hebben als we dat nog wilden! Natuurlijk wilden we dat!
Nu zit hij hier gezellig bij ons op de schouder de hele dag en zingt hij allemaal liedjes waarvan we niet wisten dat hij ze kende. Zo kan hij onder andere ook heel goed een telefoon nadoen en op commando kopjes geven.
Ook heeft hij een duidelijke voorkeur voor een baasje: Nick kan geen krant meer lezen of kopje koffie meer drinken, zonder dat Neill vanaf zijn schouder geïnteresseerd meekijkt. Neill is tevreden, de rest van de huisgenoten kunnen wat hem betreft inpakken.


Maar dat inpakken, dat zullen we voorlopig nog niet doen. Er is hier nog genoeg te beleven, dus voorlopig zeggen we: G'day mates, No Worries and see'ya later alligator! Tot het volgende avontuur.


Neill the Cockatiel!


IMG_0196 IMG_0622