23 juni 2011

Vogelspotten voor gevorderden

Vanaf het balkon bij ons huis hebben we een gratis kijkje in de wondere vogelwereld die Australië te bieden heeft. Geen duiven, geen koolmeesjes, zelfs geen mussen. Nee, wij worden dagelijks op hele parades 'magpies', 'noisy miners' en 'lorikeets' getrakteerd. Het is hier de hele dag door een vrolijk gekwetter en dus ben ik er maar eens op uit getrokken om deze gevederde vrienden voor jullie vast te leggen. 
Als Joop van Tellingen verkleedde ik me als boom en begluurde de niets vermoedende beesten tot ik de perfecte plaat van ze had.

Bird Watching @ Balcony
Australian Magpie (Jonkie... maar toch erg groot!)


Bird Watching @ Balcony
Australian Magpie (Volwassen mannetje)


Bird Watching @ Balcony
Noisy Miner 
(Die maken inderdaad een kabaal, ze staan erom bekend grote groepen te vormen 
en zo andere vogels en roofdieren weg te jagen door te gaan gillen.)


Bird Watching @ Balcony
Indian Mynah
(Dit zijn de duiven van Australië, ze zitten overal en eten alles dat maar los en vast zit, 
van plantaardig tot huis-tuin-keuken afval. Ze pakken zelfs het eten van kleine kinderen af! 
Doet mij echt helemaal weer aan India denken, haha)

DSC_5440
Rainbow Lorikeet
 (Helaas vliegen deze beesten ontzettend hard - deze foto heb ik in 2008 gemaakt,  
maar dan heb je een beetje een beeld, ze zijn zo mooi!)


Bird Watching @ Balcony
Spotted Turtle-Dove
Oké, toch duiven. Maar wel eentje met stippen. Ha!


Een vogel die we gelukkig niet in de achtertuin hebben zitten, maar die je verder overal door de stad ziet lopen, is de -ontzettend lelijke- witte ibis. Met zijn kale, zwarte kop en scherpe klauwen loopt hij rond met een houding alsof hij de baas van de stad is. En omdat iedereen er met een vrije grote boog omheen loopt, is het niet raar dat hij dat denkt. Brrr!

Botanical Gardens


Net als je denk dat je alle rare vogels inmiddels wel gezien hebt, landt er natuurlijk een geheel nieuw exemplaar op het balkon. En dit keer geen wilde vogel... nee, een compleet getrainde, liedjes-zingende, op-de-vinger-en-schouder-zittende, kopjes-gevende valkparkiet (hier 'cockatiel' genaamd)


Het beestje liep eerst wat te ijsberen over de balkonrand, maar nadat ik hem wat brood en water had gegeven, maakten we al snel vrienden. Toen ik even naar binnen ging om op mijn computer te kijken, besloot hij dat het veilig genoeg was om binnen te komen vliegen. Hij landde keurig op mijn schouder en is daar de rest van de middag niet meer vanaf geweest. 


Helaas (ook Nick en huisgenoot Amelia waren gelijk verkocht) moesten we hem natuurlijk wel afgeven bij de dierenarts die avond, waar we een formulier tekenden dat we hem gevonden hadden en dat we er nu weer afstand van deden.  
Maar -tot onze toch wel stiekeme vreugde- zei de mevrouw achter de balie dat vogeltjes nauwelijks de eigenaar terugvinden. En dat we een telefoonnummer konden achterlaten als we hem wilden adopteren mocht hij over een paar weken niet zijn thuisgebracht. Amelia belde gelijk haar zus om de vogelkooi van haar vorige vogel deze week te komen brengen -voor het geval dat.


We missen hem allemaal al en hopen dat er geen zielig kindje of oud vrouwtje is waar de vogel van blijkt te zijn, zodat we over een tijdje een vijfde huisgenoot mogen verwelkomen.


Tot die tijd blijf ik op het balkon staan, op zoek naar andere bijzondere diersoorten. 


Bird Watching @ Balcony


Bird Watching @ Balcony The Bird That Flew In Today
Stew de cockatoo? Neill the cockatiel? 
Of toch maar gewoon Piet de valkparkiet?



(Als je het filmpje niet kunt zien, klik dan hier)



Ps. Er is ook een nieuw filmpje te vinden van ons dagtripje naar Manly Beach. Kijk snel hier!