16 januari 2012

Road Trip Oostkust – Deel 2 (Byron Bay > Sydney)

Hadden we eindelijk een manier gevonden om met 5 man een nét even te kleine auto in te pakken en te besturen (zittend op de vuile was, 1 persoon de pedalen, 1 het stuur, 1 de spiegels, 1 de kaart met de verkeerde richting en 1 met de kaart met de juiste richting), verlaat Nick ons doodleuk omdat hij liever een weekje op een iets te warm kantoor gaat zitten zweten. Nee, mooi is dat. Nee, dan rijden we zelf wel naar de vuurtoren met het prachtige uitzicht op het meest Oosterlijke punt van Australië, dan zwaaien we zelf de dolfijnen in Byron Bay wel even uit...






... dan bezoeken we zelf wel de allergrootste banaan ter wereld in Coffs Harbour (want wat zou er anders te doen zijn)...




... dan bekijken we wel tijdens een wandeling langs de kade van Port Macquarie de prachtige beschilderde stenen en bezoeken we het Koala ziekenhuis om een donatie aan de zielige fluffie mankepootjes en iets minder fluffie-ige brandslachtoffers te bekijken...






... dan bedenken we onderweg zelf maar een paar extra hobby's om de tijd door te brengen:


... en dan bezoeken we zelf wel de Blue Mountains (nou eigenlijk meer de grey mountains, want toen we hier aankwamen daalde er een dikke mist neer waardoor we geen hand en zeker geen groene berg meer voor ogen konden zien!)...


Een uitzichtpunt zonder uitzicht is eigenlijk ook gewoon maar een punt.


Zelfs de kaketoes begrepen er niets van. 'Uhhh???'


De kerstman verdwaalde ervan




Gelukkig klaarde het weer aan het eind van de dag een beetje op, zodat we toch nog een uitzicht op de rotsformatie 'The Three Sisters' te zien kregen. Gelukkig maar! Anders had Nick zich natuurlijk gek gelachen vanuit zijn kantoor en met tranen in de ogen geroepen dat hij volgende keer zeker nog eens met ons mee op vakantie gaat. 

----------------------

Mensen, 

Nog een hele fijne voortzetting van deze koude avond. Gelukkig voor jullie regent het hier inmiddels ook weer heel hard. Ik hou het maar even bij een kort verslag deze keer, want we moeten alweer een nieuw sterk verhaal optypen. Jullie hebben ten slotte nog een halve decembermaand van ons te goed!

Groetjes,
Nienke