02 mei 2012

Broem Broem naar Huis!

De laatste keer dat we jullie met een sappig avontuur achterlieten, zaten we in Broome. Daar zitten we inmiddels niet meer, maar waar we uiteindelijk terecht kwamen bleek ook voor ons een onverwachte wending aan het hele verhaal. Laten we het (na lang, lang wachten) toch maar eens met jullie delen.

Wat vooraf ging: 
Het Working Holiday Visum, waarmee we 1 jaar konden werken/reizen zou op 13 april aflopen (phoe wat zijn we al lang weg hè!) en dus hadden we besloten dat het een goed idee zou zijn om –terwijl we in het proces waren van het krijgen van een gesponsord visum door Nick zijn werk, wat normaal gesproken rond de 3 maanden duurt- twee maanden aan de westkust te verblijven en 1 maand naar huis te gaan. Een vrij strak plan, vonden wij zelf.

We hebben de hele familie, voormalig werkgevers, vrienden en huisgenoten aan het werk gezet om onze papieren op tijd in orde te krijgen (dat lukte precies voor vertrek), zodat het enige dat nog nodig was de eigenlijke aanvraag van het visum zou zijn. 
Dat aanvragen gaat in drie stappen: eerst moet het bedrijf toestemming krijgen iemand te mogen sponsoren, dan moet de nominatie van de gesponsorde goedgekeurd worden en dan moeten alle papieren van de gesponsorde persoon + aanhang (Nienke in dit geval) ten slotte nog bekeken en bestempeld worden.

Dan ben je er nog niet, want na de aanvraag (en het krijgen van een overbruggingsvisum tussen het oude en nieuwe visum in) moet je nog een overbruggingsvisum B aanvragen als je ook tussentijds het land wil verlaten. Goed, een hele molen dus, die pas in werking gaat als de eerste stap gezet is.

En toen ging het niet zoals we bedacht hadden...
In principe zou dat allemaal voor vertrek geregeld zijn, maar helaas bleek dat niet het geval. Om een (heeeeeel) lang verhaal kort te maken: wij op reis, auto gekocht, rare plaatsen bezocht, emu's en haaien gepest… en maar wachten op de visumaanvraag, zodat wij onze documenten kunnen aanvoeren (wachten op plekken die nauwelijks telefoonbereik ,laat staan internet hebben duurt erg lang!) 
Tegen de tijd dat we bij Broome aankwamen, was het voor ons nog steeds onzeker of we de visumaanvraag nog op tijd konden doen. Het was inmiddels 8 dagen voor het moment dat ons visum zou verlopen en we door mannen met grote snorren en belangrijke petten met een schop onder ons gat het land uitgekletterd zouden worden.

Toen moesten we snel besluiten wat we gingen doen. Gokken we erop dat de aanvraag op tijd gedaan zou worden? (Hmm onzeker) Hebben we nog genoeg tijd om onze auto te verkopen aan een particulier? (Hmm waarschijnlijk niet) Is het financieel haalbaar om direct een ticket naar huis te boeken en de aanvraag vanuit Nederland te doen? (Hmm, eh.. nee) Hebben we zin om ergens in een goedkoop Aziatisch land een visum-run te doen en nog 4 weken bami te eten tot alles geregeld is? (Hmm, nee toch niet echt) Zeggen we dikke vinger tegen het hele Australië, laten we onze 14 dozen spullen en vogel achter en komen we nooit meer terug? (Hmm, best jammer, dus nee)  Rijden we terug naar Perth om onze auto aan Travelers Autobarn (waar we hem met 40% terugkoop garantie kochten, hun filiaal zit alleen in Perth en Darwin) terug te verkopen? (Hmm, dat is een klere eind terug, deprimerend, dus: Nee)

Uiteindelijk bleef er eigenlijk maar 1 optie over: We zouden de reis direct staken, de auto in 3 dagen (ongeveer 8 uur per dag rijden) naar Darwin crossen, daar aan Travelers Autobarn terug verkopen, onze vlucht naar Sydney omboeken en met gekruiste vingers hopen dat de aanvraag nog op tijd gedaan kan worden. In het ergste geval hadden we nog precies 1 dag om een ticket naar huis te kopen en direct te vertrekken (geluid van een rollende kassa) en thuis op de bank van onze ouders met een verslagen uitdrukking de komende twee maanden rauwe wortels met pindakaas te eten*.

*Niet dat we thuis geen fatsoenlijk eten zouden krijgen natuurlijk, maar we vonden dit een typisch beeld van mensen die te arm en te zielig zijn om ook maar iets te kunnen doen…

Maar zo ver kwam het gelukkig niet. Nick deed in Sydney de bedrijfsaanvraag maar zelf en nog de avond voor Doomsday stuurden we ons eigen deel over de digitale snelweg. De volgende dag belden we met de immigratiedienst om te horen dat we net op tijd waren. Het overbruggingsvisum regelden we niet lang daarna.

DSC07222 DSC07244

DSC07248


En toen waren we weer in Sydney...



Hoe doden wij de tijd?
Nu zitten we in het hostel waar Nienke werkte, hebben we van haar baas een eigen kamer gekregen die we betalen door hem te helpen met het updaten van de website en hun facebook, het invallen achter de receptie voor zieke collega's, het ontwerpen en beschilderen van deuren met diverse Cartoon-karakters en het ontwerpen van een nieuwe TV-kamer en dakterras. 

Na een paar dagen terug in Sydney werd Nick gebeld of hij misschien op kantoor aan de slag wilde en ook Nienke heeft al een paar dagen achter de receptie gestaan (lekker makkelijk iemand zo dichtbij, spontaan worden alle collega's ziek).

IMG_0740 DSC07292
Before and After!!

DSC07199 DSC03709 
DSC07202
We zijn maar met onze eigen deur verder gegaan...



IMG_0749
... en proberen ons voorzichtig te mengen tussen de backpackers

Maar dan komen we volgende week toch echt naar huis!
Dus, we houden ons hier maar de komende vier weken (eh, inmiddels dus nog minder dan 1 week, we hebben echt lang niet geschreven!) bezig, tot we dan eindelijk op 8 mei het vliegtuig naar huis kunnen pakken! 

We zouden zeggen: sla de voorraden Optimel, kroketten, roze koeken, hompen oude kaas, brood en ladingen zoute drop maar vast in! De kans is groot dat we bij jullie op de stoep staan deze lente! Borrels, Feesten en Partijen kunnen aan onze secretaresses worden doorgegeven.

Na een maand in Nederland gaan we gewoon weer vrolijk naar Sydney toe (op 8 juni). En hoe het dan allemaal loopt zullen we zien. Wij hebben in ieder geval geleerd dat het belangrijkste van alles is dat we ons niet meer van mensen afhankelijk laten maken het komende jaar en vooral doen wat voor ons belangrijk is. Onze nieuwe slogan is dan ook: Toedeledokie, no more gehassel met Vullings en Krookie!

DSC07285